Toon Mans (45) onderging een liesbreukoperatie.
‘Hij zat er al jaren, een bobbel in mijn lies. Ik had er geen last van, maar dacht op een gegeven moment toch mijn huisarts maar eens te laten kijken. Hij bevestigde mijn vermoeden: een liesbreuk. Na zijn verwijzing naar het Spaarne Ziekenhuis, heb ik nog wel even geïnformeerd of ik daar op de goede plek zou zijn. De positieve informatie die ik kreeg, kan ik inmiddels zelf bevestigen.’
Drie kleine gaatjes
‘Ik kon snel terecht en bij de eerste afspraak legde chirurg Taco Bijlsma helder en duidelijk de verschillende mogelijkheden uit. In mijn geval bleek het raadzaam een soort dubbele versteviging aan te brengen. Ongelooflijk hoe ze zo’n ingreep via drie kleine gaatjes kunnen doen. Ondanks mijn drukke agenda kon ik binnen twee weken een datum vastleggen. Zoiets wil je toch liever maar weer achter de rug hebben.’
Dit viel erg mee, had ik eerder moeten doen
Niet misselijk, maar hongerig
‘Ook al is de informatie heel duidelijk, iedereen heel vriendelijk en professioneel, je weet nooit hoe je gaat reageren op een algehele narcose. Gelukkig viel dat bij mij enorm mee. Ik kwam er zelfs hongerig uit. Helemaal niet misselijk, ik had gelijk trek. Ik ben om 11 uur geopereerd, een paar uur later op de uitslaapkamer wilde ik meteen wat eten. Ik mocht voorzichtig twee beschuitjes proberen, en dat smaakte naar meer. Aan het eind van de dag was ik alweer thuis.’
(Te) snel aan de slag
‘In het begin hebben de pijnstillers vast hun werk gedaan, maar nadat ik daarmee gestopt was heb ik ook nauwelijks last gehad. Op woensdag geholpen, op maandag weer aan het werk. Achteraf iets te snel, de vermoeidheid van de narcose nekte me een beetje. Omdat alles weer mág, zelfs tillen, denk je in het gebruikelijke tempo weer aan de slag te kunnen. Maar dat bleek niet zo verstandig. Aanvankelijk voelde mijn lies ook wat anders dan daarvoor, er was duidelijk iets in gebeurd. Maar zoals Bijlsma voorspelde, was dat met een paar weken over. Het is me enorm meegevallen, ik had het eigenlijk veel eerder moeten doen.’