Thea Mulder (48) onderging 2 vaatoperaties.
"Ik was 38 toen ik een hartinfarct kreeg. Sindsdien kreeg ik steeds meer last van ‘opgeblazen’ benen. Etalagebenen noemen ze het. Pijn tijdens het lopen, een verzuurd, verkrampt gevoel. Alleen als je even stilstaat wordt de pijn iets minder. Opereren was nog geen optie, ik was te jong. Blijven bewegen, volhouden tot je niet meer kunt, zeiden ze. Zover was ik ongeveer toen ik in januari hier in het ziekenhuis kwam. Eigenlijk voor iets anders."
Teamwork
"Ik was doodziek, spugen, hoge koorts. Mijn galblaas bleek ontstoken, die was gaan lekken: buikvliesontsteking. Vaatchirurg dokter Nio viel het tijdens die spoedoperatie op dat mijn vaten zo slecht waren. Geen galstenen te vinden, heel vreemd. Wel klontjes in mijn bloedvaten. Nader onderzoek was nodig, maar eerst moest ik herstellen. Thuis bleef ik spugen. Er zijn scans gemaakt. Darmonderzoeken werden voorgesteld. Op de buikscan waren de vaten niet goed zichtbaar, maar dokter Nio wist zeker dat ze eerst moesten focussen op mijn slechte vaten. Een verstopt buikvat kan darmen stilleggen. Ze heeft gelijk gehad, in alles. Ik ben blij dat ze hier goed samenwerken. Ik kreeg een voedinginfuus, zodat niets door die darmen hoefde. Geen gespuug meer. Na drie weken was ik genoeg aangesterkt voor de volgende stap."
"Ik voel me bevrijd! Ik kan weer vooruit!"
Warme voeten!
"Radioloog Kaufmann heeft eerst mijn rechterbeen gedotterd, een stent geplaatst en via die beenslagader de buikader kunnen openen, ook daar zit nu een stent. Het effect was direct ongelooflijk! Ik kon eindelijk gewoon eten en mijn darmen werkten meteen weer. Die beenslagader moest drie maanden rust krijgen. Daarna heeft dokter Nio een bypass gelegd om de bloedtoevoer naar mijn linkerbeen te herstellen. Via twee sneetjes is er een kunstader geplaatst, ongelooflijk dat dat kan. Het eerste wat ik zei na de operatie: warme voeten! En de volgende dag kon ik gelijk lopen, dat opgeblazen gevoel was direct weg!"
Een nieuw leven
"Jaren heb ik opgezien tegen zo’n operatie. Ik ben panisch voor pijn en prikken. Maar dit is me zo meegevallen! Ik mocht morfine, maar 2 paracetamolletjes waren genoeg.
Als ik bedenk wat ik allemaal kán weer straks. Met de honden wandelen. Eindelijk weer zelf kleding kopen, misschien zelfs naar het strand. Dingen worden weer leuk om te doen en niet iets waarbij ik eerst moet bedenken of ik het wel kan. Dokter Kauffman heeft fantastisch werk geleverd en de andere artsen ook, maar ik heb aan de gedrevenheid van dokter Nio te danken dat mijn leven een andere wending kan krijgen."