Miranda Jansen (44), kreeg de diagnose borstkanker.
‘Natuurlijk wil je niet horen dat je borstkanker hebt, maar toch zie ik deze periode als een soort tweede kans in mijn leven. Het was maart 2007 toen de chirurg zei: “Het is borstkanker”. Dan verdwijnt de bodem onder je voeten. Is er nog wat aan te doen? Daarvoor moest eerst gekeken of er uitzaaiingen waren. Longfoto’s, botscan en leverecho, binnen twee dagen was alles geregeld. Je weet niet wat je overkomt als je vervolgens hoort: Geen uitzaaiingen! We gaan voor genezing!’
Vertrouwen
‘En dan zit je vol vragen, vol angst ook. Want dan begint het allemaal pas. De chemo, operatie, bestraling en hormoonkuur. Gelukkig kon ik direct met al mijn vragen terecht bij de arts en de verpleegkundig specialisten. Super was dat! De begeleiding en ondersteuning van het hele team was fantastisch. Een van de beste tips was: “Er komt heel veel op je af. Hak het proces in stukjes, dan is het te overzien.” Ik merk dat ik dat nu nog steeds doe en het werkt. Ik voelde me tijdens de behandeling beslist geen nummer, ik was voor de hele oncologieafdeling echt Miranda. Ik voelde me belangrijk. Dus al gauw zette ik mijn angst om in vertrouwen. Vertrouwen dat het goed was.’
Je bent geen nummer, je bent belangrijk!
Touwtjes in handen
‘Vooraf dacht ik: ‘Kanker? Dan ga je dood.’ Maar dat is absoluut niet altijd het geval. Er zijn zoveel mogelijkheden! In de anderhalf jaar dat ik bijna wekelijks de oncologiekamer bezocht, heb ik daar veel gezien en meegemaakt. Er waren negatieve emoties, maar we hebben met patiënten en verpleegkundigen ook écht heel veel gelachen.
Deze periode van mijn leven heeft me ook veel goeds gebracht. Veel meer zelfvertrouwen, vertrouwen ook in het leven. Ik ben mijn borst kwijt, en daarmee ook de kanker. Ik heb mijn leven onder de loep genomen, goed gekeken wat ik nu verder wil. Ik houd de touwtjes nu het liefst zelf in handen. Ook in het ziekenhuis moet je dat doen. Ze willen hier alles voor je doen, maar je moet zelf ook aangeven wat je wilt. Ze staan overal open voor. Als het kán, gaan ze ervoor. Als het niet kan, zullen ze dat ook zeggen en je eventueel doorverwijzen. Vertrouw erop dat, als jij je kansen wilt benutten, de afdeling oncologie je hierin steunt.’
Lees meer over borstkankerzorg bij de Mammapoli.